Hilversum,
22
januari
2018
|
12:03
Europe/Amsterdam

De Luizenmoeder

Deze week verschijnt er elke dag een column van Shula Rijxman op de site van Broadcast Magazine. De eerste column gaat onder andere over het succes van De Luizenmoeder. 

De Luizenmoeder
Heeft u gisteravond ook zo genoten van De Luizenmoeder? Een goed gemaakt programma met humor en vaart. Ook al heb ik zelf de ervaring met kinderen op de basisschool niet, ik moest er erg om lachen.

Niks zo relativerend als herkenbaar ongemak, zo hoor ik ook van vriendinnen die de lekker dik aangezette situaties wel uit eerste hand kunnen plaatsen. Geen wonder dat het zo goed ontvangen is door pers en kijkers.

De serie zag het publiek in de dagen na de eerste uitzending vorige week zondag – toen al door 750.000 mensen gezien – via uitgesteld kijken meer dan verdubbelen. Gisteravond was De Luizenmoeder meteen goed voor bijna 1,4 miljoen kijkers. Wat een mooi succes voor NPO 3 en AVROTROS! Daar ben ik heel erg trots op.

We hadden veel van zulke goede programma's het afgelopen jaar. Dat vertaalde zich in een groot bereik, ook op de radio waar de publieke zenders weer in de lift zitten. Neem de Top 2000. Koning Willem-Alexander sprak in zijn Kerstrede al de wijze woorden dat je in de laatste dagen van het jaar ‘eigenlijk moet kiezen tussen Stille Nacht en de Top 2000’. Onze marktonderzoekers becijferden dat we er in december 11,3 miljoen Nederlanders mee bereikten, drie op elke vier Nederlanders. Bijna 800.000 meer dan het jaar ervoor.

Zaterdagavond heb ik een paar afleveringen van de The Crown gezien. Het is een prachtige serie, een soort sprookje. Maar ook een grote Amerikaanse internationale serie. Netflix produceert niet voor één land specifiek en ik ben ervan overtuigd dat mensen uiteindelijk ook naar eigen Nederlands product willen kijken. Producties die alleen maar het verhaal vertellen van en voor Nederland.

Ons taalgebied is echter veel kleiner. We kunnen onze series veel minder makkelijk internationaal verkopen. Laat staan dat wij de mogelijkheid hebben ze ook nog eens achter torenhoge betaalmuren te stoppen.

2017 was gewoon een goed jaar. In die geest legde ik gistermiddag de laatste hand aan mijn speech voor de nieuwjaarsborrel van morgen. Zorgen zijn er ook. Over beide later deze week meer.